Het Instituut, een sinistere plek van King

Na wat kortere verhaaltjes en een novelle is het weer tijd voor een dikke King pil: het Instituut. Ik kijk echt altijd uit naar weer een nieuw verhaal van deze meesterverteller. Ik vind het bizar hoeveel hij kan schrijven in een jaar tijd. Want naast het vele schrijven, zitten zijn boeken ook vol met interessante wetenswaardigheden. Het is niet alsof hij afstompt door alleen maar te schrijven. Waar haalt King toch alle tijd en inspiratie vandaan? Het is overigens geen garantie voor een goed boek, maar het vermaakgehalte is altijd wel goed wat mij betreft. Al vind ik zijn laatste boeken tot nu toe erg goed. Hopelijk geld dat ook voor het Instituut!

het instituut

Het Instituut

Midden in de nacht, in een huis in een rustige staat in een buitenwijk van Minneapolis, worden de ouders van Luke Ellis stilletjes vermoord. Luke zelf wordt in een zwarte suv geladen en weggereden. Dit alles duurt minder dan twee minuten. Luke wordt wakker in het Instituut, in een kamer die precies op zijn slaapkamer lijkt. Alleen dan zonder raam. Zijn deur is open en daarachter komt hij in een lange gang allemaal andere kinderen tegen die op dezelfde manier daar zijn beland. Kalisha, Nick, George, Iris en de tienjarige Avery hebben allen speciale krachten, zoals telekinese of telepathie. Welkom in de voorkant, hier begint je hel. De volgende stop is de Achterkant, maar wat daar gebeurd weet niemand.

Het personeel van deze sinistere faciliteit, dat onder begeleiding staat van de genadeloze mevrouw Sigsby, wil de bovennatuurlijke gaven van de kinderen inzetten voor zijn eigen doeleinden. Ze deinzen nergens voor terug om dat doel te bereiken. Als je meewerkt als kind dan krijg je muntjes. Muntjes waarmee je beloningen kan krijgen zoals snoep maar ook sigaretten en alcohol behoren tot de opties. Werk je niet mee? Dan volgt er een wrede straf. De testen en straffen zijn hels, en er verdwijnen steeds meer kinderen naar de Achterkant. Luke moet zien te ontsnappen om hulp te zoeken. Maar er is nog nooit iemand uit het Instituut ontsnapt…

het instituut

1. De nachtwaker

We beginnen het boek met ‘De Nachtwakker’. Dit deel heeft eigenlijk (nog) niks met de kinderen in het Instituut te maken. We leren Tim Jamiesons kennen. Hij zit te wachten tot zijn vlucht vertrekt, totdat een federale agent een plaats opeist in de vlucht. In ruil voor geld besluit Tim zijn plaats in het vliegtuig af te staan. In plaats van te vliegen vervolgt hij al liftend zijn weg. Op zoek naar werk in New York. Maar voordat hij in New York aankomt, vind hij een baantje als nachtwaker in een klein plaatsje DuPray. Het is er saai en tam, zoals we van King kennen, maar Tim heeft het naar zijn zin. Het is een prima begin van het boek. Ik vraag me af wat de link gaat zijn met de rest van het verhaal. We eindigen dit hoofdstuk met de regels:

‘Graag gedaan. En denk eens na over die baan’. ‘Zal ik doen’. Hij dacht erover na. En dat deed hij nog steeds toen later die zomer op een snikhete nacht de hel losbrak.

nachtwaker

2. Een slim jochie

Luke vind al meteen een plekje in mijn hart. Wat een hartverwarmend personage is dit. Fijne ouders, een slimmerik met sociale skills. Zijn leven staat in het teken van de honger die hij voelt tot meer leren. Hij is pas 12 jaar maar er wordt al gesproken over toelating op 2 universiteiten voor vervolg studies. Zijn ouders hebben natuurlijk hun bedenkingen maar dit is wat Luke wil en kan. En tegelijk staat de Broderick School voor Bijzondere kinderen, waar Luke nu naar toe gaat, achter hen. Met de juiste financiële middelen en contactpersonen willen ze maar al te graag helpen om de droom van Luke waar te maken. Verder is hij lekker aan het leven met zijn beste vriend Rolf en laat soms wel eens voorwerpen in zijn omgeving trillen.

Op een mooie ochtend in Minneapolis, in april van dat jaar – het zou nog maanden duren voordat Tim Jamieson in Dupray zou belanden – werden Herbert en Eileen Ellis het kantoor binnengeloodst van Jim Greer, een van de drie studiebegeleiders op de Broderick School voor Bijzondere Kinderen.

slim jochie

3. Prikken voor stippen & 4. Maureen en Avery

Luke wordt wakker in het Instituut en we leren de gang van zaken daar een beetje kennen. Ook leren we de inwoners kennen. Dit zijn de kinderen die tegen hun wil daar vast zitten en tegenover hen staat het personeel van de sinistere faciliteit. King is weer sterk in de karakters van een vriendclubje. Lekker divers, met wrijving en een gedeelde factor wat hen allen bindt. Ik voel meteen een band met alle kinderen en het begint ook naar te worden nu. Het testen gaat beginnen voor Luke. Ik met mijn naaldenfobie vind hier een groot horrorelement zitten. Maar ook in de onwetendheid en de onmacht die er heerst. Het derde en vierde deel in het Instituut blijft dezelfde spanning en kwaliteit voor mij vasthouden. En eigenlijk groeit het verhaal alleen maar meer voor mij.

Toen hij Priscilla aankeek zag hij geen aarzeling. Geen spijt. Nul empathie. Niks. Luke realiseerde zich dat hij voor haar geen kind was. Ze had in haar hoofd een soort cruciale scheiding gemaakt. Hij was een proefpersoon.

het instituut

4. De hel wacht in Het Instituut

Het vervolg van het verhaal ga ik verder niet teveel nog bespreken. Er volgen nog wat hoofdstukken en King weet me te verrassen. Zowel het begin, het midden als het einde (!) zijn goed. De personages zijn interessant. Het verhaal is voor mij een kloppend geheel. Het groeit en rolt, zoals alleen een sneeuwbal kan. Naar het einde toe is die sneeuwbal van spanning gigantisch en is het niet meer te stoppen. Leuk ook dat Pampus voor Amsterdam een klein rolletje heeft in het boek. En ik vind het einde echt prima. Een goede afsluiter en tegelijk genoeg voer tot denken. Het Instituut was een erg aangename dikke pil voor een aantal avonden spannende leesuurtjes.

De wereld van King

In mijn introductie van deze recensie, sprak ik al mijn verwondering uit over King. Die man schrijft zo ontzettend veel boeken. En in zijn boeken komen er zoveel diverse aspecten kijken. Ik vroeg me af hoe dat toch kan. Bij het dankwoord van Het Instituut geeft hij antwoord op mijn vraag. Hij heeft veel fijne mensen om zich heen waarmee hij zijn kennis vergaard en vergroot. Leuk om te lezen hoe hij in zijn verhalen duikt en zich verdiept in bepaalde onderwerpen. Dit boek was in ieder geval van begin tot einde spannend, kloppend en een erg fijne leeservaring. Leuk om weer in zijn geliefde Maine een verhaal te lezen. Ondanks de sinistere bijsmaak. Of misschien wel dankzij…

Specificaties Het Instituut

Auteur: Stephen King | Uitgever: Boekerij | Vertaald door Annemerie Lodewijk | September 2020 | 9789022590621| 544 pagina’s | Meer informatie bij je lokale boekhandel of vind je hier

Footer1
Selena
Delen is enorm lief

Ik ben een echte trotse boekennerd. De liefde voor verhalen was onderdeel van mijn opvoeding en deze passie geef ik nu weer door aan mijn twee dochters en kinderen op mijn werk. Lezen, voorlezen en boeken is een wereld waar ik graag in verdwaal. En tijdens mijn dwalingen zoek ik de woorden zodat ik het weer met jullie kan delen op StoerLeesVoer.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.