Prentenboek Vader en Dochter voor volwassenen

Vader en Dochter is een prentenboek voor volwassenen over verlangen naar de mensen die er niet meer zijn. Ik had de animatiefilm ooit gezien op de Nederlandse televisie. Vader en Dochter is in 2000 bekroond met een Oscar. Michael Dudok de Wit is in 2017 nog eens genomineerd geweest voor een Oscar met The Red Turtle. Helaas heeft hij deze niet in de wacht gesleept, maar zo’n tweede nominatie geeft wel aan dat Dudok de Wit geen eendagsvlieg is.

Naast Vader en Dochter (in het buitenland bekend als Father and Daughter) en The Red Turtle is Michael Dudok de Wit als vanaf 1983 werkzaam als illustrator, filmmaker en docent animatie op kunstacademies in verschillende landen. Hij legt in deze hoedanigheid uit hoe hij te werk gaat.

vader en dochter

Het verhaal van Vader en Dochter

Over een dijk fietsen een man en een klein meisje. De vader en dochter van het verhaal. Aan het einde van de dijk stapt de man, na een liefdevol afscheid van het meisje, in een roeiboot en gaat weg. Het meisje fietst nog regelmatig naar de dijk, maar ziet haar vader niet meer terug. Het meisje groeit op tot een vrouw en krijgt een gezin. De dijk maakt deel uit van haar leven. Ze gaat er heen met haar man en later met haar hele gezin. Het landschap verandert. De bomen die hun schaduw zo mooi over de dijk heen werpen blijven, maar kijken niet meer uit over het water. Het gebied met het weidse uitzicht is ingepolderd. De vrouw is haar vader nooit vergeten.

vader en dochter

Kleurgebruik

De kleuren die Dudok de Wit gebruikt in Vader en Dochter zijn ingetogen. Het meisje dat opgroeit tot een vrouw, is herkenbaar aan haar immer blauwe kleding, maar voor de rest zie ik veel sepia, grijs, wit en zwart. Dat draagt bij aan die sfeer van weemoedigheid. Het prentenboek krijgt nergens echt een verdrietige sfeer. Door met een beperkt aantal kleuren te werken ontstaat er een eenheid en een rust. Ik vond het mooi om te merken dat je, ondanks dat je je kleurgebruik zo beperkt toch verschillende sferen neer kunt zetten.

vader en dochter

Vader en Dochter als prentenboek en als animatie

Het prentenboek Vader en Dochter lijkt verstilde beelden uit de film te hebben gebruikt. Natuurlijk, de muziek van Normand Roger is niet te horen. In de animatiefilm klinkt wel muziek, maar geen gesproken woord. Dat is ook niet nodig want door de bewegende beelden krijg je het heel verhaal mee. In een prentenboek ligt dat anders, de prenten worden ondersteund met spaarzame tekst zodat het verhaal goed wordt verteld.

Omdat een prentenboek en een animatiefilm twee verschillende media zijn moet je als maker gebruik maken van verschillende middelen om je verhaal te vertellen. Al is Dudok de Wit zich wel bewust van deze twee verschillende vormen, toch blijkt uit de opbouw van het prentenboek dat de oorsprong van het verhaal ligt bij de animatiefilm. Desalniettemin, wordt het verhaal van Vader en Dochter in beide media mooi verteld, maar de sfeer is anders. Door de muziek lijkt de film wat weemoediger te zijn. Het prentenboek is wat soberder. Stiller, in niet alleen de letterlijke zin.

Dit prentenboek Vader en Dochter is voor volwassenen. Het vertelt een verhaal op een poëtische manier over verlies en verlangen waarin je troost kunt vinden.

Specificaties Vader en Dochter

Prentenboek Vader en Dochter voor volwassenen Michael Dudok de WIt

Schrijver: Michael Dudok de Wit | Illustrator: Michael Dudok de Wit | Uitgever: Leopold | februari 2020 vijfde druk |32 pagina’s | 9789025878894 | meer informatie vind je hier

Tanja
Delen is enorm lief

Mijn naam is Tanja en ik ben het levende bewijs dat historici niet stoffig zijn. Ik houd van lezen, koken en theater en daar geniet ik het liefst van met mijn man en twee dochters van vijf en zeven jaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.