Station Tokio Ueno – een melancholisch mooi boek

De prachtige cover van Station Tokio Ueno deed me gelijk denken aan de poster van Tokio die ik in mijn huis heb hangen. Aan het treinstation Ueno heb ik goede herinneringen, omdat het me bracht naar het Monchichi Café. De happy side van Tokio én mijn guilty pleasure. Dit boek echter gaat over de schaduwkant van Tokio en de tragiek in een mensenleven en een land.

hoofd

Over Station Tokio Ueno

Kazu heeft nooit geluk. Ook al is hij geboren in hetzelfde jaar als de Japanse keizer. Hij ziet zelden zijn vrouw en kinderen in Fukushima, terwijl hij zich in de bouw jarenlang kapotwerkt in Tokio. Als het noodlot toeslaat, slijt hij zijn laatste jaren in het daklozenkamp in Ueno Park. Door Kazu’s ogen zien we het bruisende leven in Tokio dat aan hem voorbijtrekt en de intieme details van zijn eigen leven, getekend door verlies en een onverbiddelijke ongelijkheid.

Yu Miri (1968) heeft al meer dan twintig romans geschreven en werd bekroond met de Akutagawa-prijs. De publicatie van haar eerste roman werd in 1994 door de rechter verboden. Ze is een uitgesproken zainichi, de achtergestelde Koreaanse minderheid in Japan. Vanuit rechts-extremistische hoek werd Yu Miri bedreigd met bomaanslagen op boekhandels waar ze zou optreden. Momenteel woont ze in Fukushima, waar ze een boekwinkel en theater runt.

Onzichtbare ongelijkheid

De cover van Station Tokio Ueno vind ik fascinerend, omdat het er in eerste instantie door het kleurgebruik en afbeeldingen vrolijk uitziet. Maar kijk je goed, dan zie je de kern van het boek. Onder een façade van succes is er een onverbiddelijke onzichtbare ongelijkheid. Ik vind het bewonderenswaardig dat dit korte verhaal een krachtige boodschap heeft. Voor mij niet te vatten in een paar woorden of zinnen, maar meer het gevoel wat je krijgt als je het leest.

Kazu heeft een zwaar leven achter de rug en zijn bestaan eindigt als zwerver in Ueno Park in hartje Tokio. Zijn stem klinkt zoals je zou verwachten; een verwarde en getroebleerde overleden man die geen vrede heeft gevonden. Het verhaal in Station Tokio Ueno is daarom niet chronologisch en hij spreekt met de levenden en doden. De structuur die ik graag heb in een boek ontbreekt. En daar moest ik aan wennen, maar het komt het verhaal ten goede.

Ik heb voortdurend achterwaarts geleefd,
met mijn rug rug naar de toekomst,
de blik enkel op het verleden

Uit Station Tokio Ueno, pagina 21
Station Tokio Ueno woordenlijst

Kracht van het boek

De kracht van Station Tokio Ueno zit ‘m voor mij in het persoonlijke verhaal van Kazu enerzijds en anderzijds de maatschappelijke thema’s die in Japan spelen. De arbeidsmigranten uit de noordelijke Tohoku-regio die gescheiden van hun familie naar Tokio gaan om als eenvoudige arbeider aan de slag te gaan. En daarmee eigenlijk het verschil tussen de grote steden en het platteland in stand houden.

Het feit dat deze Tohoku-regio door de aardbeving en de kernramp in Fukushima weer getroffen is, terwijl er al achterstand is, voelt als een onzichtbare ongelijkheid. Helemaal in het licht van de Olympische Spelen in Tokio waar ongelofelijk veel (meer) geld in is gepompt dan in het herstel van Fukushima en het eerherstel voor de migranten die zo hard in Tokio hebben gewerkt om het hoofd boven water te houden voor hun familie die ze amper meemaken. Mooi dat Yu Miri dit boek heeft geschreven voor de regio waar ze werkt en woont.

Station Tokio Ueno heb ik als Japan-liefhebber met plezier gelezen. Niet echt een boek voor op je strandbedje, dan zou ik iets luchtigers kiezen. Ben je geïnteresseerd in Japan en op zoek naar meer maatschappelijke achtergrond, dan zou ik dit boek zeker aanraden.

Andere Japanse boekentips zijn:

En tot slot een klassieker…

Soundtrack bij Station Tokio Ueno

Zoals altijd een muziektip bij het lezen van Station Tokio Ueno! Het melancholische gevoel, de wachtstand en het repetitieve en ook de kracht van de eenvoud deed me denken aan de ambient muziek van Brain Eno “Music for Airports”.

Specificaties Station Tokio Ueno

Auteur: Yu Miri | Vertaling: Geert van Bremen | Uitgeverij: De Geus | 9789044545418 | april 2022 | 175 blz | meer informatie bij de lokale boekhandel, of klik hier

Welk woord of thema spreekt jou aan in een boek? Klik op een woord en ga naar boeken toe in dit thema!

avontuur boekenserie bos dieren emoties familie fantasie geheimen geschiedenis gevoelens gezondheid graphic novel grappig het leven humor interactief jezelf zijn klimaat kunst liefde maatschappij magie mentale gezondheid mindful moord mysterie natuur oorlog opgroeien pesten prentenboek reizen roman samen school spannend sprookjes sterke vrouw thriller verhalenbundel voorleesboek vriendschap weetjesboek wereld zoekboek

Footer5
Emy
Delen is enorm lief

Ik ben Emy, een 41-jarige bookstagrammer (@eemleestenschrijft) en vinylverzamelaar uit Nijmegen. Met veel plezier blog ik voor StoerLeesvoer. Er zijn plannen voor het schrijven van een boek… een spannend verhaal met een magisch randje. Ik spot graag minibiebs en de mooiste tweedehands boekenpareltjes waar dan ook!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.