Mijn papa was een nazi: een serie portretten

Mijn papa was een nazi onder redactie van Diete Oudesluijs en Perry Pierik, die eveneens het boek uitgeeft, bevat een aantal korte portretten over nazi’s die hooggeplaatst danwel berucht waren en hun kinderen. Hoewel er veel bekende namen tussen zitten, zijn er her en der ook wat onbekendere nazi’s te vinden. Het zijn die, voor mij, onbekende namen waarvan de essays het meest interessant zijn om te lezen.

Mijn verwachtingen bij Mijn papa was een nazi

Wat ik verwachtte toen ik het boek oppakte om te gaan lezen was een bundel met portretten waarbij kort stil werd gestaan bij de ‘carrière’van papa. En dan een langer gedeelte over hoe zijn kinderen daarnaar kijken of de periode voor, tijdens en na de oorlog hebben ervaren. Ik heb eerder dat soort boeken gelezen. Verwijzingen naar veel van die boeken zijn aanwezig in Mijn papa was een Nazi.

inhoudsopgave

Veel over de vaders

Mijn verwachting blijkt niet helemaal overeen te komen met de inhoud van het boek. Ik verwachtte iets te lezen dat leek op Verzwegen Levens, Vrouwen uit een fout gezin van Zonneke Matthée. Wat mij betreft is dat één van de beste boeken in dit genre van ‘foute ouders’. Mijn papa is een Nazi benadert het onderwerp anders. Dat mag natuurlijk, daar niet van. Er wordt uitvoerig stilgestaan bij het werk en eveneens de nalatenschap van de papa, tot en met een vrij gedetailleerd verslag van de veldslagen aan toe. De kinderen komen naar mijn mening te weinig aan bod.

Literatuuronderzoek

Via literatuuronderzoek en wat de kinderen zelf in kwestie eerder opschreven in hun autobiografieën en memoires komen we te weten hoe zij terugblikken op deze periode. En vooral ook wat zij hebben gedaan met hun leven. Hoe zijn zij in het reine gekomen met het verleden en met hun belaste achternaam. Er zijn kinderen bij die hun leven lang boos zijn gebleven. Hoewel ze soms wel contact hielden met hun ouders. Anderen bleven qua ideologie dicht bij die van hun ouders. Weer anderen poogden hun leven lang de fouten van hun vader goed te maken. Zij werden missionaris, werkten in het welzijnswerk of waren betrokken bij linkse politieke partijen.

Voor dit boek zijn geen interviews gehouden met deze kinderen. Er is wel gebruik gemaakt van eerdere interviews. Dat vind ik niet verwonderlijk, want een aantal van hen zijn niet meer in leven. Dat lijkt me een logisch gevolg van een boek schrijven over dit onderwerp zo’n 75 jaar na de bevrijding. Dat hoeft overigens niet een groot probleem te zijn, het kan zelfs zorgen voor meer afstand en daarmee meer zorgvuldigheid. Dan moet je wel je onderwerpen of hoofdpersonen nauwkeurig uitkiezen voor een bundel als deze. Daar schort het soms aan.

Het portret over Anton Mussert is daar een voorbeeld van. Het is niet bekend dat Anton Mussert kinderen had, maar hij wordt dus wel genoemd als kopstuk. Hoe kun je het hebben over de kinderen van iemand als het niet duidelijk is of die persoon überhaupt kinderen had? Dat kost tijd in je vooronderzoek, ik weet er alles van, maar het is het zo waard als je een interessant boek wil schrijven over een historisch onderwerp.

boek

Hoe het ook kan

Hoe het ook kan laat Pieter Jan Verstraete zien. Zijn portret over de Vlaamse SS’er Reimond Tollenaere is geschreven in een prettige stijl, uitstekend geannoteerd en gaat over hoe zijn kinderen terugkijken op hun vader en zijn nalatenschap. Eveneens ben ik blij met het laatste hoofdstuk over Nederlandse oorlogsmisdadigers of vermeende oorlogsmisdadigers. Hierin is aandacht voor de Werkgroep Herkenning, een platform voor lotgenoten van ‘foute’ ouders dat veel goed werk verricht.

Achterin is een literatuurlijst opgenomen voor degenen die verder willen lezen. Hierin worden, in meer of mindere mate, de bronnen genoemd die de verschillende schrijvers hebben gebruikt voor hun portret.

boek

Op zich is Mijn papa is een Nazi een prima leesbaar boek, maar met een titel als deze had ik meer verwacht over de kinderen dan over de papa’s. Dat bleef nu achterwege.

Specificaties Mijn papa was een Nazi

Schrijvers: Diete Oudesluijs, Perry Pierik (red.) | Uitgeverij: TDM, onder licentie van Aspekt | Jaar van Uitgave: 2019 | Kijk hier voor meer informatie bij je lokale boekhandel of klik hier

Tanja
Delen is enorm lief

Mijn naam is Tanja en ik ben het levende bewijs dat historici niet stoffig zijn. Ik houd van lezen, koken en theater en daar geniet ik het liefst van met mijn man en twee dochters van vijf en zeven jaar.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.