Milo en de laatste wolf, een prachtig prentenboek over moed

Ik ben een beetje verliefd geworden op Sébastien Perez. Deze mysterieuze auteur maakt de meest prachtige boeken. Maar er is tegelijk heel weinig over hem bekend. Ook Google laat niet vol los. Misschien dat dit mysterie de verliefdheid nog meer voedt, maar bovenal spreekt zijn werk voor zich. Zijn verhalen weet hij altijd perfect te combineren met de meest gave en kunstige illustraties. Zo ook Milo en de laatste wolf, wat een prachtig imposant prentenboek is dit weer.

Milo en de laatste wolf

Milo en de laatste wolf

Milo kijkt naar de mensen van zijn dorp. Is het de laatste keer dat hij hen ziet? Met bonzend hart vertrekt hij naar onbekende oorden. Alleen hij kan met zijn pijl en boog de laatste wolf verslaan. Maar het gevecht loopt heel anders af dan hij had verwacht … Een prachtverhaal over leven, leren, groeien.

Subliem prentenboek, magistraal uitgegeven op groot formaat met folie opdruk en een extra pantonekleur.

Zelfs op Bol.com staat de omschrijving van deze mysterieuze auteur verkeerd. Naar wat ik weet is er ook een Sébastien Pérez, een profvoetvaller. Maar dat is niet dezelfde Sébastien. Het zit ‘m in het accentje.. Wat ik wel heb kunnen ontdekken is dat Sébastien Perez al heel vroeg zijn passie voor schrijven ontdekte. Wanneer de gelegenheid zich voordoet om verhalen te verzinnen, stort hij zich zonder aarzelen in het avontuur. Er ontstaan ​​dan verhalen die fantasie, cynisme en humor combineren. Maar hij vergeet niet om in zijn teksten de sterke thema’s die hem na aan het hart liggen, zoals geheugen en verdraagzaamheid, op te nemen.

Milo keek niet om, hij wilde de schrik in hun ogen niet meer zien.

Sébastien Perez – Milo en de laatste wolf

Visueel feestje

Milo en de laatste wolf is visueel prachtig. Dit voert voor mij en mijn dochters zeker wel eerst de boventoon. Het is een groot boek en er wordt gebruik gemaakt van glimmend zilverfolie. Op de kaft maar ook op de schutbladen en verder in het boek zijn glimmende zilveren accenten. Echt prachtig. De illustraties van Justine Brax vertellen het verhaal van Sébastien nog voordat zijn woorden mij bereikt hebben. Mijn beide dochters hoor ik ook alleen maar ‘wauw’ zeggen en het boek aaien.

Door dit prachtige visuele hoogstandje ligt de lat wel hoog voor het verhaal. Milo en de laatste wolf begint dan ook spannend, bijna melancholisch, een emotie/gevoel wat ik mooi vind. We gaan mee op reis met Milo zijn missie. Sinds het grote gevecht tussen alle mannen uit het dorp en de wolven is er een groot gat gevallen. Geen van de mannen zijn teruggekeerd, en er zijn ook nooit meer wolven gehoord. Tot vandaag.

Klassiek verhaal

Het begint als een klassiek verhaal. Van een dorpje waar de mannen zijn gaan strijden tegen het “kwaad”. In dit geval de wolven, wat een klassieke afspiegeling is van het (symbolische) kwaad. De achtergebleven vrouwen zijn bang en verdrietig. Milo is nu oud genoeg om de laatste wolf te gaan doden. Hij is opgegroeid met het verdriet en gemis en is verblind door dat verdriet. Hij voelt een woede, die alleen maar meer gevoed wordt door de passanten die hij onderweg tegenkomt. En door die extra voeding kleurt de woede in een rode waas. Zijn doel en missie zijn voor hem duidelijk in Milo en de laatste wolf.

Zijn rode waas is zo heftig dat zijn boog dan ook binnen een seconde strak gespannen staat als het tot de confrontatie komt met de wolf. Milo handelt naar zijn rode waas, gevoed door opvoeding en omgeving. Maar wat hij uiteindelijk vindt blijkt iets heel anders te zijn. En het moeilijkste wacht pas op het einde op hem. Milo en de laatste wolf ontvouwt zich pas aan het einde en komt dan op volle sterkte. En dat maakt dit boek voor mij in ieder geval compleet.

Vaste rollenpatronen

Iets wat ik niet had verwacht tijdens het lezen van Milo en de laatste wolf, is dat het klassieke aspect in het begin lichtjes storend was. Voor zowel mijzelf als mijn dochter. Ze vond bijvoorbeeld dat Milo een meisje was. Door de illustraties en daarna door onze discussie aangewakkerde eigenwijsheid. “Waarom mogen alleen jongens vechten in dat dorp? Meisjes kunnen toch ook vechten? Waarom woont die vrouw daar als ze zo bang is en doet ze niks?”.

Ik deel eigenlijk haar mening wel. En ik verbaas me over onze wereld die tegenwoordig flink aan het veranderen is over de vaste rollen van mannen en vrouwen. Iets wat zeker mag veranderen voor de personen die dat willen. En er is ook niks mis met traditionele rollenpatronen als mensen zich hierbij lekker voelen. Tegelijk is dit gewoon een verhaal zoals het is en lezen we gewoon door. Maar het brengt wel een mooi stukje besef dat de wereld (gelukkig) ook voor mijn dochter aan het veranderen is.

Thema’s in Milo en de laatste wolf

Ik ben blij dat we verder zijn gaan lezen want de boodschap en thema’s die Sébastien Perez mee geeft met Milo en de laatste wolf zijn prachtig wat mij betreft. Pas op het einde ontvouwt het verhaal zich. En ook dan laat mijn dochter de jongens/meisjes strijd los en ontstaat er een nieuw gesprek. Ik ga verder niets prijsgeven. Wat ik wel wil delen is dat het thema moed en verandering belangrijk is. Maar de door Sébastien geliefde thema’s geheugen en verdraagzaamheid zijn ook zeker aanwezig.

Ongeacht je ervaringen en opvoeding, de persoon die je bent wordt gevormd door de keuzes die je uiteindelijk maakt. Het gegeven nurture vs nature is altijd een boeiende voor mij. Keuzes die eerst gevoed worden door iets anders. Maar die voeding kan veranderen als je maar openstaat voor perspectief en jij je keuze durft bij te stellen door nieuwe kennis en ervaringen. Door dat laatste stuk is het verhaal plus de imposante illustraties compleet voor mij, en mijn dochter. Milo is nu een dappere jongen en dit is zijn verhaal. Een inspirerend verhaal wat ook nog eens spannend en aandoenlijk is. Milo je bent voor ons een held.

Specificaties Milo en de laatste wolf

Auteur: Sébastien Perez | Illustraties: Justine Brax | Vertaald door Siska Goeminne | Uitgever: De Eenhoorn | 9789462916111 | 40 pagina’s | Juli 2021 | Meer informatie bij je lokale boekhandel of klik hier

Footer5
Selena
Delen is enorm lief

Ik ben een echte trotse boekennerd. De liefde voor verhalen was onderdeel van mijn opvoeding en deze passie geef ik nu weer door aan mijn twee dochters en kinderen op mijn werk. Lezen, voorlezen en boeken zijn een wereld waar ik graag in verdwaal. En tijdens mijn dwalingen zoek ik de woorden zodat ik het weer met jullie kan delen op StoerLeesVoer.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.