Bipolar Boy – een kijkje in het leven van een bipolair persoon

Toen ik de aanvraag kreeg of ik mee wilde doen aan de blogtour van Bipolar Boy twijfelde ik even. Had ik wel zin om te lezen hoe iemand struggelde met zijn leven en moest gaan leven volgens de adviezen van zijn therapeut. Immers ben ik zelf nog herstellende van mijn burn-out en volg ik ook nog therapie.
Aan de andere kant zag de synopsis er wel heel leuk uit.. Het deed me denken aan mijn eigen engeltje en duiveltje.

Synopsis

David Mangene loopt al jaren rond met een klinische depressie. In 2019 krijgt hij een diagnose: bipolaire stoornis type 2. Dit kwam voor hem niet als een verrassing. Na een bezoek aan zijn therapeut besluit hij zijn leven radicaal om te gooien en strikt de algemeen geaccepteerde leefregels voor mensen met een bipolaire stoornis op te volgen. Medicatie, therapie, lichaamsbeweging, mindfulness en geen alcohol of drugs meer. Dat lijkt misschien makkelijk, maar in Davids hoofd woont Bipolar Boy die er alles aan doet om David aan de rand van de afgrond te houden. Een eerlijk verhaal over de zoektocht naar stabiliteit terwijl er een duiveltje in je hoofd probeert de regie te nemen.

Bipolaire stoornis

David Mangene, de Bipolar Boy heeft op zo’n luchtige manier geschreven dat ik de eerste pagina’s al direct in het verhaal zit. En dat gebeurd al met het voorwoord.


Alles in dit verhaal is waargebeurd. Sommige namen zijn veranderd om de schuldigen te beschermen.

True de inleiding bevat vaker het woord Fuck dan me lief is, maar de heerlijke sarcastische ondertonen vol humor maken het goed.

David heeft dus de diagnose Bipolair gehad en zijn nieuwe leven zal gaan bestaan uit therapie, medicatie, in kaart brengen stemmingen, mindfulness, lichaamsbeweging en geen alcohol en drugs. Zal het David lukken om van een impulsief bipolair feestbeest naar een serene boeddhistische monnik te veranderen? En dat gaat gaan we lezen aan de hand van 9 leefregels

leefregel 1: acceptatie

Acceptatie van het feit dat je een bipolaire stoornis hebt. Zelfs als je denkt of al verwacht dat er een bepaalde uitkomst is, dan nog zal blijken dat het accepteren nog een heel proces is. Wat dat betreft is de queste van bipolar boy niet anders geweest dan mijn acceptatieproces toen ik hoorde dat ik ADHD heb of dat ik een burn-out had. Het feit dat je een diagnose te horen krijgt, of eigenlijk beter gezegd: bevestigd krijgt dat je niet normaal bent, maakt het accepteren een van de moeilijkste dingen.

Ik vind het mooi dat David de zin: “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg” benoemt. Zelf vul ik deze al een aantal jaren aan met: “Elke gek zijn eigen gebrek”. Want laten we eerlijk zijn. Eigenlijk is niemand normaal! Net zoals “elk huisje heeft zijn kruisje “. Voor de buitenwereld houden wij Nederlanders graag de schone schijn op.

Ik moet hardop lachen als David een soort van akte van acceptatie uittikt. Keihard gevolgd door een knoeiharde kritiek van het feestbeest. Al is zijn innerlijke criticus er een die het niet verkeerd zou doen in talkshows of als stand-up comedian. Pas later in het boek besef ik mij dat David zelf stand-up comedian is. Dat verklaart een heleboel, en geeft de o zo nodige luchtige humor mee aan dit eigenlijk zware onderwerp.

Bipolar Boy met leefregels

Waar David blij is met zijn therapiegroep drukt feestbeest bipolar boy de manieknop in, en dat doet hij door feilloos gebruik te maken van de zwaktes van David. Ach wat is dat feestbeest toch eigenlijk gemeen denk ik ondertussen. Maar wel slim. En dan is daar het hoofdstuk geluk creëren. Bah ik haat die term en ook David heeft er moeite mee. Want is gelukkig zijn iets wat je altijd moet voelen? Altijd moet zijn alsof het een zelfstandig naamwoord is die de hele dag om je heen hangt. We kennen allemaal het liedje Do’nt worry be happy van Bobby McFerris.

Nadat ik David zijn mening heb gelezen in Bipolar Boy zal luisteren naar dit liedje nooit meer hetzelfde zijn.

Het is zo’n beetje als grote mensen tegen kinderen zeggen dat ze niet mogen huilen, of niet zo chagrijnig mogen kijken. Hoezo mogen we als mensen onze emoties niet uiten? Moeten we echt fulltime gelukkig zijn?

Bipolar Boy zou graag een statement maken; wanneer het om geluk gaat, zou ik willen voorstellen dat we allemaal eens realistisch gaan doen en het gewoon opgeven. Stop met streven naar geluk. Het leidt alleen maar tot depressie.

Ik besef me dat ik het helemaal eens ben met het feestbeest. En mijn eigen gedachtentrein gaat aan, mag ik het wel eens zijn met de innerlijke criticus van een bipolaire man? Wat maakt dat van mij? Oei dit boek lees je niet alleen om te lezen, maar het maakt ook een hoop los in je eigen hoofd.

Bipolar Boy een heftig maar eerlijk verhaal

Er zijn momenten in dit boek waar ik als vrouw, maar ook gewoon als mens niks mee kan. Ik kan me sommige dingen gewoon niet voorstellen hoe dat zou zijn. Maar ik snap wel dat het leven met al zijn hindernissen voor David een hele struggle kan zijn, en dus voor alle mensen met een bipolaire stoornis.
Maar er zijn ook hoofdstukken waar ik heel veel erkenning vindt. Niet dat ik die dingen dagelijks herken hoor, maar er zijn wel momenten in mijn leven geweest die ook vol hindernissen zitten. En eigenlijk neem je al die bagage weer mee om sterker in je schoenen te staan. Net zoals David Mangene die, heel open en eerlijk, maar vooral rauw vol met laagjes, zijn strijd tegen Bipolar Boy voert. Of is het andersom? Een echte strijd tegen goed en kwaad, wie zal er winnen? Of mag je niet spreken over winnen en verliezen en kunnen ze gewoon niet zonder elkaar leven? Wat denk jij?

Specificaties Bipolar Boy

Auteur: David Mangene | Lev Uitgeverij | 9789400513372 | januari 2022 |  128 pagina’s | meer informatie vind je bij de lokale boekhandel of via deze link

Welk woord of thema spreekt jou aan in een boek? Klik op een woord en ga naar boeken toe in dit thema!

avontuur boekenserie bos dieren dystopie emoties familie fantasie filosofie flapjesboek geheimen geschiedenis gevoelens graphic novel grappig hond humor jezelf zijn kat kunst liefde maatschappij magie mindful museum muziek mysterie natuur oorlog opgroeien pesten poes prentenboek reizen roman samen school spannend thriller verhalenbundel voorleesboek vriendschap wereld zelfbeeld zoekboek

bipolar boy
Footer5
Delen is enorm lief

Hoi Ik ben Ellen eigenaar van StoerLeesVoer. Ik ben behoorlijk creatief en dol op prentenboeken en op stap gaan met mijn man en 8 jarige dochter!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Post comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.