Bloedlijn, een gothic novel over liefde van K.R.Valgaeren

“The greatest thing you’ll ever learn, is just to love and be loved in return.” Met deze quote trapt Valgaeren zijn boek Bloedlijn af. Alhoewel, er staat nog een quote boven, maar deze liefdesquote trekt meteen mijn aandacht. De oorsprong ligt bij Nat King Cole. Maar ik heb mijn hart verloren aan deze quote in de bombastische liefdesfilm van Moulin Rouge. Voor mij zet deze quote dan ook meteen een bepaalde toon. In dit vervolg van David Mayfair zijn verhaal verwacht ik veel intense liefde. Een vervolg wat ook prima los te lezen is van het eerste deel De Ziener. Ik heb heel veel zin om weer in deze gothic novel te duiken van Vlaamse bodem.

hoofd Bloedlijn

Bloedlijn

Een geheimzinnige man redt het leven van een tienermeisje.

Een jonge lerares wordt achtervolgd door duistere krachten.

In de bossen van Turnhout waakt het Jachthuis van de Echelkuil over een eeuwenoud mysterie.

David Mayfair probeert het ergste te voorkomen, want…

…een eeuwigheid duurt erg lang, als je die met niemand kan delen.

Bloedlijn is het vervolg op het succesvolle De Ziener. K.R. Valgaeren levert wederom een verbluffende Gothic Novel af over verlies en de schaduw van het verleden. Tien jaar na het verschijnen van Bloedlijn is er op vraag van vele lezers eindelijk deze geheel herziene editie met nieuwe hoofdstukken. Dit boek is een vervolg maar kan ook los gelezen worden. Een gothic novel van Vlaamse bodem over liefde en verlies, verleden en toekomst. Mét vampiers, geesten en ander gespuis.

Kevin Valgaeren, geboren te 1979 in Turnhout, studeerde Westerse Literatuur aan de KU Leuven. Hij specialiseerde zich in de Nederlandse en Angelsaksische literatuur van de negentiende eeuw. De Ziener is zijn debuut en daarna schreef hij nog 5 andere duistere boeken. Waaronder Bloedlijn waarin David Mayfair zijn verhaal verder gaat.

  • De Ziener (2011 / 2022 herziene versie)
  • Bloedlijn (2012 / herziene versie 2022)
  • Seance (2016)
  • Blackwell (2018)
  • Engelenlust (2019)
  • Het offer van Scarlington (2020)

Wat maakt onsterfelijkheid ondragelijk?

Stel je voor, je bent onsterfelijk en in blakende gezondheid. In de kracht van je “leven” dus met als bonus ook nog eens wat extra krachten. Wat zou jij doen? Wat zou er voor jou belangrijk zijn? Uiteraard zit er wel een keerzijde aan al die mooie dingen, je moet je natuurlijk voeden met bloed. Want dat is zoals het werkt bij vampiers. Bloedlijn is een gothic novel waarbij een grote rol is weggelegd voor deze wezens van de nacht. Valgaeren bezit de kracht om klassieke elementen nieuw leven in te blazen. Alles wat al goed was aan vampiers gebruikt hij, maar dan wel aangevuld op zijn eigen manier. Gelukkig gaan ze niet glinsteren als diamanten in de zon (Twilight is een smet op dit genre wat mij betreft).

Want uiteraard hoort enige romantisering bij deze mysterieuze en gekwelde wezens, maar het blijven vampiers die dichter bij dierlijkheid staan dan mensen. En die boven aan de voedselketen staan. Wat ik zo tof vind aan Valgaeren zijn vampiers, is dat ze onderling overeenkomsten hebben maar tegelijk ook uniek zijn. Het herboren worden ontplooit zich naar de persoon die veranderd. Dat maakt de wezens nog mysterieuzer in Bloedlijn.

Maar terug naar mijn vraag. Wat maakt onsterfelijkheid ondragelijk? Voor mij zou dat eenzaamheid zijn. Want het mooiste dat je kan leren is om van iemand te houden, en om dit ook terug te kunnen krijgen.

Een vervolg

De Ziener is één van mijn favoriete boeken die ik in 2022 heb gelezen. Valgaeren bezit een geweldig palet van mooie rijke woorden die hij sierlijk in een verhaal weet te verweven. Hij neemt de tijd om te vertellen. En in die tijd is er ruimte voor zijn karakters en omgeving. Doordat de roots van Vlaamse bodem komen is de tekst nog net wat rijker voor ons Hollanders. Ik geniet hier erg van. Zo maak ik kennis met de term taterwijf (een vrouw die net zoveel praat als een man), echels (bloedzuigers), foormensen (kermismensen), gefnuikt (inperken) en spekters (geesten). Dit is maar een kleine greep. Ook was ik me niet bewust van het bestaan van gensters, zo’n irritant klein rondvliegend gloeiend korreltje uit een brandhaard. Bloedlijn heeft mijn taal mooi verrijkt.

Je kan de boeken los lezen. In Bloedlijn haalt Valgaeren de belangrijkste gebeurtenissen weer aan zodat je het verhaal kan volgen. Maar uiteraard is de verdieping van beide boeken wel de gehele experience die ik kan aanraden. Anders dan zijn voorganger is dit vervolg geschreven vanuit fragmenten van diverse personen. Dagboekfragmenten die verzamelt zijn en zo het verhaal vertellen. Voor mij is dit deel ook veel meer een karakterverdieping dan een spannend verhaal zoals De Ziener. Spannend is het zeker, maar op een andere manier. Ik vind de overstap van vertellen heel dapper en boeiend. De editie die ik gelezen heb is geheel herzien en bevat ook nog eens extra hoofdstukken én een aanvullend einde.

Bloedlijn de ziener

All you need is love

Ik voelde een grote leeslust tijdens dit boek. Valgaeren weet behoorlijk te teasen en de tijd te nemen. Zoals ik inmiddels gewend ben, maar in Bloedlijn balanceert het soms op het randje van irritatie. Dat is niet negatief overigens. Voor elk karakter is heel veel plek voor uitleg en onderbouwing. En tijdens die momenten komen er veel vragen en sprongen naar wat gaat komen. Soms wil ik gewoon al vragen beantwoord hebben. Valgaeren maakt me ongeduldig en hongerig naar het waarom van de gebeurtenissen. Heel knap hoe een auteur zo die emoties weet te bereiken vanuit de pagina’s zonder dat ik deze als negatief ervaar.

Bovenal is Bloedlijn een verhaal van intense liefde voor mij. Marcus en Celine, makers en gemaakten, familie en vrienden. We maken kennis met David zijn grote liefde waarvan we in De Ziener al even mochten proeven. Over proeven gesproken… Valgaeren weet ook weer een bepaalde rauwe grens op te zoeken. Iets wat ik me wel eens heb afgevraagd hoe dat zou zijn voor vampiers.. Afijn, geen spoilers verder.

Liefde zit ook in zelfliefde. Wat vind je belangrijk in jou als persoon, welke eigenschappen zijn het vechten waard. En hoever ga je voor de liefde van je leven? Gaan daarbij de belangen van je partner voor, of is die brandende liefde die je zelf voelt toch allesoverheersend? Allemaal mooie en boeiende vraagstukken waarin Valgaeren mij meeneemt.

ten geleide

Bloedlijn smaakt naar meer

Bloedlijn is ouderwets en statig zonder dat het stoffig of arrogant is. Het is klassiek en intelligent zonder dat het voorspelbaar en ontoegankelijk is. Van al die eigenschappen weet Valgaeren het beste in zijn verhaal te stoppen. Hij neemt de tijd tot vertellen, als een goede thee die moet trekken. Of passender gezegd: als een goed glas absint die een specifieke rustige bereiding kent. Het is een gedurfd vervolg door de wisseling van vertelling. Het is boeiend, mooi en bij vlagen bloeddorstig gruwelijk. Het extra einde had voor mij niet gehoeven. Ik hou wel van een einde waarbij de keuze aan de lezer wordt overgelaten. Toch is het aangevulde einde wel een aangenaam extraatje. En is het toch ook wel weer passend. Het zorgt alleen wel dat het naar meer smaakt. Er is nog zoveel wat ik zou willen weten over Valgaeren zijn vampiers en andere wezens.

Onthaasten

In onze gehaaste wereld kan het misschien even wennen zijn om te vertragen in deze wereld van Bloedlijn. Er staan verhalen tussen de regels door, als lezer wordt je ook uitgedaagd om zelf te denken naast het gegeven verhaal en de karakters. Er zitten grapjes (blz 157 Stephen en Christine :)) en andere laagjes in. En wederom is er een belangrijke rol weggelegd voor een “haunted mansion”, iets wat ik tot nu toe in al zijn boeken tegenkom.

Verwacht echt een boek in de stijl van klassieke gothic novels, er is veel tijd om een verhaal te vertellen in rijke woorden. De Ziener was voor mij makkelijker lezen en daarbij gleed ik echt door het verhaal. Bloedlijn raakt wat meer andere emoties en gevoelens waardoor het glijden soms even gestremd werd. Toch ben ik helemaal voldaan en verzadigd, ondanks de trek in meer. Gelukkig heb ik nog wat boeken van deze auteur liggen.

Muziek uit het boek: Que Sera, Sera in cover uitvoering van de (Vlaamse) Selah Sue

Specificaties Bloedlijn

Auteur: K.R. Valgaeren | Uitgever: Houtekiet | Herziene versie 2022 | 398 pagina’s | 9789070876005 | Meer informatie bij je lokale boekhandel of klik hier

Welk woord of thema spreekt jou aan in een boek? Klik op een woord en ga naar boeken toe in dit thema!

avontuur boekenserie bos dieren emoties familie fantasie filosofie geheimen geschiedenis gevoelens gezondheid grappig het leven humor interactief jezelf zijn klassieker klimaat kunst liefde maatschappij magie mentale gezondheid mindful moord mysterie natuur oorlog opgroeien pesten prentenboek reizen roman samen school spannend sprookjes sterke vrouw thriller verhalenbundel vriendschap weetjesboek wereld zoekboek

Footer5
Selena
Delen is enorm lief

Ik ben een echte trotse boekennerd. De liefde voor verhalen was onderdeel van mijn opvoeding en deze passie geef ik nu weer door aan mijn twee dochters en kinderen op mijn werk. Lezen, voorlezen en boeken zijn een wereld waar ik graag in verdwaal. En tijdens mijn dwalingen zoek ik de woorden zodat ik het weer met jullie kan delen op StoerLeesVoer.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.